Venus is geen Vamp. Het vrouwbeeld in 35.000 jaar venuskunst.

De vaderlandse geschiedenis schotelt ons een vrouwloos beeld van de prehistorie voor. In deze lezing laat Annine van der Meer aan de hand van venuskunst zien dat dit beeld niet klopt. Venuskunst is sacrale voorchristelijke vrouwelijke kunst die te maken heeft met leven, dood en wedergeboorte. Annine heeft vele duizenden exemplaren van venuskunst bestudeerd en is tot de conclusie gekomen dat er sprake is van een coherente symbooltaal die universeel en mondiaal is. Dat vrouwelijke kunst - in tegenstelling tot mannelijke kunst - in grote hoeveelheden is vervaardigd volgens een uniform standaardmodel, dat over vele millennia is overgeleverd. Met behulp van een typologie en classificatie van soorten en stijlen brengt ze 35.000 jaar venuskunst in kaart. De verschillende varianten en lichaamshoudingen plaatst ze in een chronologisch kader tegen de achtergrond van een complexer wordende samenleving. En dan blijkt dat de kunst de cultuur en de man-vrouwverhouding in die cultuur spiegelt. Over de hele linie laat de venuskunst een verharding en militarisering van de samenleving zien, waarin de positie van de vrouw en dus het vrouwbeeld verslechtert. Het bewijs wordt geleverd dat vrouwelijkheid ooit gerespecteerd is en centraal heeft gestaan zonder daarbij de balans met het mannelijke in de oude egalitaire samenlevingen te verstoren.

Over de auteur:
Dr Annine van der Meer (1953) is godsdiensthistoricus en theoloog. Zij promoveerde in 1989 bij professor Gilles Quispel. Van haar hand verschenen Van Venus tot Madonna, een verborgen geschiedenis, Van Sophia tot Maria, de wedergeboorte van de verborgen Moeder in de 21e eeuw en Venus is geen vamp, het vrouwbeeld in 35.000 jaar venuskunst. In 2008 richtte zij Academie PanSophia, kenniscentrum matriarchaat en eenheidsbewustzijn, op, die onder andere als doel heeft de vrouwelijke kant van god, de vrouwelijke waarden en de bijdrage van vrouwen in oude en eigentijdse culturen te herontdekken.