Kerst met de Zwarte Madonna

Wist u dat God een vrouwelijke kant heeft? Die kant kennen wij niet goed. De mensen vroeger wel. De mysterieuze, ondoorgrondelijke, donkere, aardse en vrouwelijke kant van God heeft in het Christendom overleefd in een vrouwengestalte met een donker gelaat, de Zwarte Madonna.

Wij volgen haar spoor vanaf de zwarte Venusbeeldjes uit de oertijd en ontmoeten haar in latere tijden in Moeder Aarde of Gaia, in de zwarte Isis uit Egypte, de zwarte Cybele uit Turkije, de zwarte Artemis van Efese, de zwarte Demeter en Athene uit Griekenland en in Asjera, de godin van Israël. De Zwarte Madonna is in de Middeleeuwen binnen het christendom uiterst populair. Zij wordt over de hele wereld aanbeden tot de dag van vandaag. In haar vinden wij het oeroude beeld van God de Moeder die baart en voedt, terug.

Wij ontmoeten de zwarte kant van de grote Moeder in de herfst- en winterperiode van het jaar. Dan lijkt het leven in de natuur weg te sterven. In de mythen dalen godinnen af naar de onderwereld. Maar het zaad in de aarde leeft en zal bij toenemend licht en warmte gaan ontkiemen. Er heeft zich in archaïsche en antieke culturen een universele symboliek ontwikkeld. Deze had niet alleen een uiterlijke of exoterische maar ook een innerlijke of esoterische kant. Er zijn aanwijzingen dat men zich bewust toelegde op verruiming van het eigen bewustzijn. Dat men in contact stond met het eenheidsbewustzijn van God de moeder.

In de latere mysteriegodsdiensten leert zij haar leerlingen niet alleen fysiek af te dalen in een grot of onderaardse ruimte maar het inwijdingsproces symbolisch te ondergaan. Zij leert ze ook in de geest af te dalen in hun eigen grot. Af te dalen in de grot van hun eigen bewustzijn om daar aan hun ego of lager bewustzijn te sterven en als herboren in de geestkern te herrijzen.
Wij komen leven, dood en wedergeboorte tegen in de mysteriën van Isis, van Demeter uit Eleusis. En in de mysteriën van het esoterische en gnostische Christendom. Want dat is de ware boodschap van Jezus Christus geweest: ons te realiseren dat wij een innerlijke Christus-kern hebben, die leeft en eeuwig is.

In het heilig huwelijk tussen God de Moeder en God de Vader in de hemel, tussen Sophia en Christus op aarde, in het vrouwelijke en mannelijke in ons zelf, wordt ons innerlijke kind geboren. Dat is de wezenlijke betekenis van het kerstfeest. En het is van de oertijd af zo beleefd en ervaren. Moge de ontmoeting met de Zwarte Madonna ons in deze kersttijd helpen ons eigen innerlijke Christus-kind bewust te worden.